Gönül Sızım

Harflerin Aşk'ı

Mon, 09 Feb 2009 09:35:00 +0200

Ayn, Şın ve Kaf
Harfler adını yazdı
Küfürden ve siyahtan sonra
Mürekkepten, hokkadan, fırçadan ve âhtan sonra
Sayfalarda görünen beyazdı

Kalem, coşuyordu nehirlerce
Kelâm, koşuyordu şiirlerce
Günlerce, gecelerce…
Anbean
İnleyen insan
Dinleyen Kur’ân
Râzı olursan rızânaydı

Rahlenin önünde saf tutuyor alfabe
Elifbe kanat kanat
Kat kat açılıyor aşk
Gül gibi…
Gül gibi lâleye dönüyor kâinat

Kol kola girsin artık noktalar
Yüzyılların sevdâsı bu
Duyuyor musun ey yâr!
Semâya yükselen harflerin sedâsı bu

Kitabım damla damla
Elif gibi, Lâm gibi
Vahdet boyundan, kesret saçından düşt&.. ( devamı )

Dolunay...

Sat, 23 Aug 2008 15:05:00 +0300

Dolunay için düşer çöllere gözyaşı şebnemi… Dolunayadır; toprağa gülümserken, avucumuzda açan ölüm çiçeğinin busesi… Ve dolunay içindir dağları delen sevdamız…

Biz, dolunayda dolunayla ağlayan bir güvercin idik… Dolunayla hemhal olmuş, yakamoza tutulmuş, yüreğine mil çekilmiş bir güvercin… Kanat çırpıp aşk cemresine uçtuk, yürek ritmimiz beraber atan güvercinlerle. Alevlere emanet ettik yüreğimizi ve çöllere kaçtık yitik yarimizi bulmak için… Görenler bizi tanıyamaz olsa da biz tanımıştık sevgiliyi… Sevgiliye serilmiş aşk yolunun kaldırımlarına atmıştık adımlarımızı arkamıza bakmadan… Araya araya di.. ( devamı )

mum gölgesi kadar mahzunum şimdileri...

Sat, 01 Dec 2007 12:28:00 +0200

.. ( devamı )

Ne zaman anarsam Sen'i...

Tue, 30 Oct 2007 11:50:00 +0200

.. ( devamı )

...

Wed, 24 Oct 2007 08:49:00 +0300

Efendimiz(s.a.v.)'in elinde en değersiz şeyler bile değer kazanırken bizlerin elinde en değerli şeyer bile değer kaybediyor...
.. ( devamı )

Pişmanlıklarımızın uslanmaz tetikleyicisi...

Tue, 04 Sep 2007 18:29:00 +0300

Sırf her şey güzel olsun ve insanlar mutlu olsun diye, o an gidemeyeceğin yere gitmek, yapamayacağın şeyi yapmak, ayıramayacağın vakti ayırmak, tahammül edemeyeceğin kişilere ve durumlara tahammül etmek zorunda kalmak, ne kadar ulaştırdı başını göğe ey içindeki bitmek bilmeyen sevgi yumağının karmaşasında ayağı takılıp düşen, içindeki poliyana kimliğinin adsız kahramanı güzel insan?

Yaşamın neresinden sondaj yapıp da umut çıkarsam diye çırpınan; sırf duygusal yakınlığını yitirmemek adına, yanlışlarını, yanılgılarını, seni içine hapsettiği kalın soğuk duvarları görmezden gelerek her gün biraz daha eksildiğin insanların sayısı, boyunu geçerken; pişmanlıklarını bile bile her şey güzel olsun diye çoğaltan, kedinden veren ve kendini yitiren sen ne zaman akıllanacaksın?

Noktasal ve santim santim ilerleyen yanlış bir çizgiyi karalarsın. Olsun boş ver, bunu da unuturum nasılsa, ben önemli değilim, bu da geçer, yeter ki yüz çevirmeler olmasın, kırgınlıklar olmasın, ruhum bunlardan dolayı yaralı ve çaresiz çırpınan bir kuş gibi ellerinde ölmesin diyerek içini doldurduğun bu çizginin; içine atılmış kan revan içindeki izlerin sebebi olduğunu bilirsin bilirsin de hala neden pişmanlıklarının sebeplerini çoğaltır, onları pohpohl.. ( devamı )

Sustum..!

Thu, 12 Jul 2007 15:55:00 +0300

ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
kendimle konuşuyorum şimdi yalnız...
yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime
kimse duymuyor...
sustum
sustu dudağımdaki şarkı, gözlerimdeki şiir
yaraları yalayan rüzgar
sokaklarında kahrolduğum şehir
gözlerim konuşuyor yalnız!

sustum!
bin ah sürüp dudaklarıma
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
sustu benimle deniz,
sustu deli dalgalar, sustu martılar...
umutlarımı sarıp rüzgarlara
uzaklar.. ( devamı )

Gözyaşı hokkası...

Sat, 23 Jun 2007 12:32:00 +0300

.. ( devamı )

Gittin ammaki...

Thu, 21 Jun 2007 00:17:00 +0300

Bad-ı Saba ilkbaharlarımıza eylül hüzünleriyle uğradı bir sabah.
Bütün herşeyin yeryüzüne kavuştuğu bir ilkbahar gününde, ayrılığın gözyaşı yağmurlarında bırakıp da gittin bizi.
Gidişlerin lirik türküleriyle bırakıp da gittin bizi. Gittin amma ki koydun derin hasretlerde bizi. Bir gidişle gittin ki, hayllare bile dönüş kapısı bırakmadın.
Bad-ı Saba keskin bir ayrılık kokusu get.. ( devamı )

Hazan...

Mon, 18 Jun 2007 13:31:00 +0300

Eskir penceremde mevsimler. Üşürüm, donar gözyaşım, yüreğime yapışır. Tenha bakışlarda gezinirim, pervasız. Kaparım aklımın açık pencerelerini, pervazlarını çekerim anılarımın. Kalmaz bir tek söz üstümde.

Ilık bir ikindi vedasına emanet kalır bakışlarım. Gün yiterken akşamın tenhalığına salarım kendimi. Yaprak suya düşer; sokulurum sessizliğe. Uzaklarda kanatlarını rüzgara emanet eder turnalar. Ağaçlar türkü söyler. Başımı yaslarım, yaşlı bir çınarın suskun bilgeliğine.

Güneş batar, günlerimin mezarlığını resmeder kızıllığı. Rahmet diler, yürek. Yağmur selam verir, usulca. Kavaklar açılır, buğulanmış gözlerime ince bir yol görünür. Kalksam da yerde kalır taşıyamadıklarım. Yorgunum... Alamam, aciz kalır çabalarım.

Yürürüm, sisler kaplar adımlarımı. Adımlarım benden bîhaber... Gözyaşım erir, yüreğim ıslanır, incinir yalnızlığım. Güneş çekilir gölgelerden. Düşürdüğüm her gözyaşımı, bir sarı yaprak gizler.

Siyaha döner zaman. Yaşamışlığın gölgesidir artık, gece. Adımlarım karanlıktan bîhaber... Zihnimin ışıklarını bir bir söndürürüm.

Huzur kaybetmeyi kaybedenlerin yoldaşıymış. Adımlarım zamandan bîhaber... Huzurla yaşlanır adımlarım. Hafifler bende yaşam. İzi kalmaz ayrılıklarımın.

Sen "virgül" de, ben "nokta" diyeyim. Adımlarım sözlerden bîhaber... Yol bitmez, ben, yürürüm.

Tuba Erdem
.. ( devamı )